17-05-08

Genezen!

Hij is er weer door, mijn mannetje! En hij laat geen gelegenheid onbenut om zijn nickname "Snellen Eddie" alle eer aan te doen. Met andere woorden: we zijn weer goed op dreef. En dat het nodig is. Ik weet het. Nog 6 weken. Zwijgt. Creepy.

Ondertussen lopen de reserveringen vlotjes binnen. Loving it. En allemaal schoon volk. Maar er is nog plaats, er kunnen er nog meer bij. Hou u niet in, vooral niet.

Op de lijst van gedane zaken kunnen bijgeschreven worden: Het oude gebouw is geschilderd. Wit met een grijze boord. Net een vlaams boerderijtje volgens de buurvrouw-met-de-helpende-handen. En het was er niet eens om gedaan.

Het natuurstenen muurtje dat nog opgetrokken moest worden is gebouwd met dank aan de meneer uit Sprimont die zijn kelder uitgroef en er 3 kubieke meter natuursteen tegenkwam en dat met gulle hand aan ons schonk, voor nop. Dat we het zelf eigenhandig moesten gaan halen (11 ritjes heen en terug, inclusief opladen en lossen, het is dat het naast de deur is) namen we er dan maar bij. Ik zei bijna: dat namen we er gráág bij, maar dat zou er over zijn.

De douche-en wastafelcabines staan. Morgen gaan we weer eens wat tegelen. En wat doet u zoal op een verloren zondag?

Er zijn honderden bloemen gezaaid en geplant. Bloem-en plantenbakken zijn gevuld en neergezet of opgehangen. Er is een dubbele lading vaste planten bijgekomen, ook al gekregen, van de zus van de buurvrouw-met-de-helpende-handen. In ruil voor een knipbeurt. Ik laat het volledig aan uw verbeelding over wie nu eigenlijk wel vaart bij deze transaktie.

De speeltuin is omzoomd door een ligusterhaag(je). Een babyligusterhaagje, that is. Maar zoals dat met haagjes gaat, je zult het zien: kleine haagjes worden groot. En als het zo blijft regenen (wat niet gaat gebeuren, maar bon, áls) heel snel zelfs.

De moestuin begint langzaam maar zeker (maar zeker langzaam) te ontstaan. Met andere woorden: het schiet er een beetje bij in. Maar de peultjes komen alleszins al bovengronds piepen, de aardbeien zijn goed op weg, net als de frambozen. De gezaaide sla kan binnenkort naar buiten, net als de courgette, de bieslook, de peterselie, waterkers en boontjes. En wat ik nog aan stekjes tegenkom natuurlijk.

En de bomen, die doen wat ze elk jaar doen. Je zou het bijna gewoon gaan vinden, maar dat is het natuurlijk niet. Op een week of twee veranderen ze van geraamtes, een zootje dode takken als je niet beter weet, tot prachtige groene bladermassa's. Fantastisch. 
De hagen hebben duidelijk deugd gehad van de veelvuldige snoeibeurten van de voorbije 2 haar en zijn dik en gevuld. Het gras verkeert in topconditie. Het begint er op te trekken.

En als ik weer eens 10 minuten tijd heb en dat blijkt toevallig overdag te zijn, zal ik weer eens wat foto's maken van al dat gedane. Speciaal voor u en met veel plezier. Zonder dank. Toedeloe.

Wat hierboven te lezen staat, is een reproductie van wat er eerst stond. Maar een of andere internetghost vond het zeker niet goed genoeg en dus werd het niet geplubliceerd en het was ook zo zoef weg. Wijs. U boft dat ik een goed geheugen heb. En snel kan typen. En perse dit bericht wilde posten.  

Commentaren

6 weken
And counting...

En nee, we willen de druk niet opvoeren.
Ik herhaal: niet.

42 dagen.

Hihi.

Het kriebelt steeds meer.
Eindelijk is het voor echt.
Nog zes weken.

Gepost door: Kaajee | 18-05-08

Mooi om te lezen!

Gepost door: Elektricien Den Haag | 09-03-15

De commentaren zijn gesloten.