25-03-08

[wijvenweek] Mijn wijflijf

Het is wijvenweek in blogland en dat wilde ik nu eens niet aan mij voorbij laten gaan. Want met al dat stoer bouwgedoe valt het misschien niet altijd op, maar ik ben ook een meiske, hé! Voor de verandering ga ik het nu dus eens niet alleen hebben over beton gieten, muurtjes tegelen of stroomkabels leggen. Voor de verandering ga ik eens uitweiden over mezelf en de bijbehorende wijvendingetjes. En ik ben niet alleen. Voor een uitgebreide lijst van andere wijvenschrijfsels, kijk hier.

De wijvenweek werkt met themadagen. Kwestie van de inspiratie een handje te helpen, dat vind ik wel wijs. Dag één is het onderwerp 'Mijn wijflijf'. Ik ben dan misschien een dag overtijd, maar dat maakt niet uit, dat is mijn lijf ook wel eens en altijd zonder erg.

ww_banner_500x150

 

Mijn wijflijf dus. Dat wordt sinds jaar en dag - lees: vooral het voorbije anderhalf jaar - voor mannenwerk gebezigd. Er zijn periodes geweest dat ik dagelijks meer tijd besteedde aan tutten en opmaken en kleren uitzoeken, aantrekken, terug-in-de-kast-gooien en iets anders proberen dan aan pakweg het eten klaarmaken, maar terwijl ik dit opschrijf lijkt dat zover weg dat het over een vorig leven gaat. Let wel, ik ben nooit vies geweest van wat oppervlakkig doe-het-zelven. Schilderen, lampje in- dan wel uitdraaien, een kadertje ophangen, tapis-plein leggen, no problemo. Daar had ik nooit iemand voor nodig. Maar het hard labeur waar ik mijn lijf tegenwoordig mee vermoei heeft met dat geklus nog maar weinig te maken. Met alle gevolgen van dien. Eeltige handen met te korte nagels. Zere rug (ook al doe ik mijn best om 'goed' te tillen). Vermoeide spieren en pijnlijke gewrichten, zoals daar zijn doorzakkende enkels (al is dat een kwestie van gevoel, aan de buitenkant zie je daar niets van) en krakende knieën. Brede voeten van het dragen van veiligheidsschoenen in plaats van te strak zittende maar o zo mooie laarzen met hoge hakken.

Maar het is niet allemaal kommer en kwel. Ik kreeg ook sterke armen die mij dan weer van dienst zijn bij het op de dierenartstafel zetten van ons lief 35 kg wegende hondje. Brede schouders die doen vermoeden dat ik een fervent hobbyzwemmer ben. Het afbeulen van mijn lijf doet me ook beter begrijpen waarom er zo weinig vrouwen in de bouw werken. Het zorgt ervoor dat ik nog meer dan vroeger kan genieten van een warm bad. Het doet gewoon meer deugd en ik heb het gevoel dat ik het meer verdiend heb.

Het voornaamste voordeel zit misschien wel hierin: áls ik er dan eens echt de moeite voor neem en me met alle toeters en bellen optut, dan is het voor-en-na-effect veel spectaculairder!

En als het wijvenweek is en ik moet over mijn lijf vertellen, hoef ik het tenminste niet te hebben over mijn krullen die mij al meer dan een half leven op mijn zenuwen werken, over die kilo's die er de laatste jaren bijkwamen zonder aanwijsbare reden (mijn dokter: ja mevrouw, vanaf 35 jaar kan er nogal wat veranderen in een vrouwenlichaam, dan hoor je niet echt meer bij de categorie jonge vrouwen. .... EXCUSEER !?), over mijn gekrulde tenen, mijn koude handen/voeten/neus, mijn te lange armen en benen waardoor mouwen en broekspijpen altijd te kort zijn en mijn te korte bovenlijf waardoor body's nooit aan mij besteed waren (het kruis van die dingen bevindt zich bij mij meestal ter hoogte van mijn knieën).

Dan blijft dat geweeklaag u tenminste bespaard.

09:50 Gepost door Tientjuh | Permalink | Commentaren (1) | Tags: wijvenweek |  Facebook |

Commentaren

;-) ik stel u nu voor als zo'n bodybuilding truckersvrouw opeens :s
lol

Gepost door: jeronimo | 25-03-08

De commentaren zijn gesloten.