09-02-07

Pompen (of verzuipen) en ondersneeuwen


Amai, gisteren was weer een spannende aflevering in 'de avonturen van Ed en Tientjuh'.

Dat het gesneeuwd heeft heeft iedereen wel kunnen merken ga ik van uit, maar niet iedereen heeft er vier uur in gestaan neem ik met hetzelfde gemak aan.
Wat een dag, wat een dag.

Eerst het goeie nieuws: drie kwart van het beton is gegoten, tot boven aan; er is ook maar één koeiebetonflats gevallen, aan de buitenkant dan nog wel en in de láátste vijf minuten deze keer. Geen idee waar het deze keer aan lag. De bovenranden zijn inmiddels netjes gladgemaakt (om later de balken op te leggen) en de vloerplaat is alweer bijna helemaal geveegd.

Maar er waren ook - hoe kan het ook anders - tegenvallers. We hebben wat afgezweet (of afgezwoten zoals iemand uit een ver en duister verleden pleegde te zeggen, mooi woord vond ik altijd, afgezwoten, maar dit volstrekt terzijde).
Een korte samenvatting:

We hadden afspraak om acht uur met de mannen van het beton maar voor de zekerheid zouden om halfzeven de centrale toch nog maar even bellen. Met het weer weet je namelijk maar nooit en als het te koud is, kan je geen beton verwerken. De man aan de telefoon verzekerde ons echter dat er geen enkel probleem was; de temperatuur was ok, de sneeuw zou wel meevallen en de pompwagen was al onderweg. Mooi. Rond zeven uur kwam de pompwagen aantuffen en nog geen kwartier later, terwijl de pompist zijn gevaarte aan het opzetten was, begon de eerste sneeuw te vallen.

pompwagen sneeuw

Tegen acht uur, perfect op tijd, reed de eerste betonwagen het terrein op. Het was ondertussen flink beginnen sneeuwen en het bleef nog liggen ook. Het beton werd in de betonwagen gestort en het vullen van de muren kon beginnen...of toch niet. De flexibele buis waarmee de betonstraal in de holle ruimte gemikt wordt, bleek defect. Na twee keer proberen en twee dikke vette betonkoeieflatsen op de oprit te hebben gedeponeerd, besloot de pompist dat de buis definitief kapot was. Niet grappig.

Er moest een andere oplossing gevonden worden. Er werden twee elleboogkoppelingen (van staal) op de metalen leiding gemonteerd en daar moesten we (lees: Ed) het dan maar mee doen. Nauwelijks handelbaar, met een veel grotere diameter dus een sterkere straal en een hoger debiet, kortom: niet grappig.

Mensen die dit werk kennen weten dat het geen kattenpis is, muren vullen met beton. De klus klaren zonder de daarvoor voorziene flexibele buis is al helemaal een opgave. Maar Ed The Man heeft het gedaan. Even voor de visualisatie: Ed stond bij het vullen op een rolsteiger van zo'n 1,50m hoog, de te vullen muren zijn immers 2,55m hoog. Ik sta dan onder aan die steiger om hem vooruit te duwen naargelang hij de muren vult. Zo'n rolsteiger rolt best wel goed, vandaar de naam waarschijnlijk, maar ik kan je verzekeren dat die dingen niet gebouwd zijn op het voortduwen ervan in 10 cm sneeuw met een volwassen persoon erop die weerstand moet geven aan een buis waar onder druk beton uit gepompt wordt. Alweer niet grappig.

Tussen haakjes: vandaag vierden Ed en Tientjuh hun zestiende jubilee! We hadden nog wel wat werk te doen, maar we vieren ook wel een beetje. At this very moment is Ed zelfs een lekker maaltje voor ons aan het maken...

Enfin, na twee vrachtwagens te hebben verwerkt, kwam er geen derde meer aan. Dan maar even het dorp ingewandeld om te kijken of we daar iets konden zien. De sneeuw had alles ondertussen al ondergesneeuwd, waardoor de betreffende camion-mixer was gaan slippen in een bocht en zich niet al te flatteus had geparkeerd tegen de muur van één van onze buren. 'Camion en panne' (chauffeur gelukkig ongedeerd) en muur vet beschadigd. Hm. Ook al niet grappig.

Gelukkig was de volgende camion al vertrokken bij de centrale en die kwam een kwartiertje later aangeschoven. Terwijl we hiermee bezig waren, kregen we een telefoontje van de centrale. Ze zagen het niet zitten om nog een wagen op pad te sturen met het steeds erger wordende weer, of we maandagochtend het laatste stukje dan maar konden doen. Ook niet grappig, maar toch wel welkom.
Want tegen een uur of halfeen waren we alletwee pompaf (woordgrapje, wel grappig) en toen moesten we nog aan de opkuis beginnen.

Maar de bottom line is: het is gelukt. We zijn tevreden en content en wat we maandag nog moeten doen is peanuts in vergelijking mat wat al is geweest; het gaat niet sneeuwen, het is maar één camion en de pompwagen brengt een nieuwe flexibele buis mee. Bovendien kregen we vanochtend telefoon dat dinsdag (drie dagen eerder dan voorzien) de dakbalken geleverd worden. Er kan dus nog genoeg gewerkt worden! 

 

20:51 Gepost door Tientjuh | Permalink | Commentaren (4) | Tags: lego, isolatie, beton, sneeuw |  Facebook |

Commentaren

Proficiat met jullie mooie en harde labeur en met jullie jubilée!

Gepost door: Lien | 10-02-07

Proficiat!
16 jaartjes,
stramme spiertjes,
betonnen muurtjes...

't Leven kan toch mooi zijn (en grappig... ;-)).

Gepost door: Kaajee | 10-02-07

Ik word... ...er zelf zo moe van....courage!

Gepost door: Joël | 10-02-07

Hey hey jeplahoi Nen superdikken proficiat met jullie 16 jaar te gaar,
jawadde jullie zijn me nogal 't paar !
Doe zo verder ome 'tiet' en meme 'tien',
doe gerust nog een jaar of zestien...
Nog veel plezier met het bouwen van jullie nu al warme slak,
maar vergeet niet te genieten ook al is het niet elke dag gemakkelijke k.k .

Kus van ons allen

Sevrine, Sven, Loesje en ?

Gepost door: Sevrine en co | 12-02-07

De commentaren zijn gesloten.