28-06-09

Dit was het nieuws

l'Escargot is inmiddels een draaiende camping geworden waar we onze handen aan vol hebben maar bovenal heel trots op zijn. We waren dan ook aangenaam verrast toen we deze week bezoek kregen van een cameraploeg van het journaal van RTL TVi.

 

Update: ondertussen staat het fragment op Youtube, inclusief Nederlandse ondertitels. En omdat embedden niet lukt (ik ben het bloggen verleerd, vrees ik), dan maar de link:

 

http://www.youtube.com/watch?v=3XH2Vx0oNNA

 

02:16 Gepost door Tientjuh | Permalink | Commentaren (4) | Tags: l escargot in de media |  Facebook |

09-12-08

To blog or not to blog

That is, waarde vrienden, wel degelijk Tha question.

Het heeft niet veel gescheeld of er zat twee maanden tussen mijn vorige bericht en het huidige. Blogmoeheid, geen idee of het woord Van Dale al gehaald heeft, maar het komt voor. Zo ook nu bij mij. Het is een kwestie van geen zin, af en toe vermomd als geen tijd, te ziek of geen computer in de buurt. Maar het komt er op neer dat ik niets schrijf.

Er zijn ook andere kapers op de kust, online speeltjes zoals daar zijn Facebook en konsoorten waar mijn aandacht wel af en toe naartoe gaat en tegen dat ik dan zou kunnen bloggen, heb ik al...juist, geen goesting meer. En ik vind het te geestig om nu en dan weer iemand van vroeger tegen te komen, zij het dan virtueel. Dus dat heeft voorrang.

Buiten dat heb ik ook flink de herfstblues te pakken, al is die voor het officiële intreden ervan al gemakkelijk een winterblues te noemen. Het heeft vandaag alweer gesneeuwd waardoor het nu al voor de derde keer dik wit ligt vandejaar, en het is nog niet eens 21 december! Herfst- noch winterblues zijn bevorderlijk voor blogactiviteit heb ik - en u - ondervonden.

Bovendien en alsof al de rest nog niet genoeg was, heeft het koude weer samengespannen met onze inmiddels jaren opgespaarde vermoeidheid en zijn we alletwee al een paar weken geveld door een niet afhoudende totale malaise. Ziek. Hoesten, niezen, stem weg, buikpijn, koppijn, stem halvelings terug maar met keelpijn en slapen al van het vaderland weg. Al voel ik mij dan toch weer niet ziek genoeg om niet aan de nieuwe versie te werken van www.lescargot.be. Ahja, want op de kabouters kan je tegenwoordig ook al niet meer rekenen. Mietjes.

Dus. Mocht ik u niet meer horen of zien: Gezellige feestdagen, eet goed, drinkt goed en verongelukt u niet. Tot volgend jaar. Of eerder, als het mij belieft :-).

21:00 Gepost door Tientjuh | Permalink | Commentaren (2) | Tags: wel en wee |  Facebook |

21-10-08

Wat een gedoe

Alé, tis gelukt. Enfin, tis te zeggen, ik heb het bericht over het restaurant en het terras gewoon opnieuw gedaan (zie hieronder!), want zoals dat scherm in de breedte liep, dat was er toch werkelijk over. ik ben al geen liefhebber van gescrol, maar als je ook in de breedte moet beginnen scrollen, dat is de ergernis voorbij. Ik kom steeds dichter bij een overstap naar een andere (betere) blogboer. Ik voel het aan mijn water. Dit was alleszins de laatste keer dat ik een stukje meer dan een keer heb gepost.

En ja, het zal waarschijnlijk wel aan mij liggen en aan mijn onkunde, maar dat geeft niet. Ne mens moet al eens veranderen van plek. En aangezien ik voor mijn doen de laatste jaren onwerkelijk weinig verhuisd ben, is een virtuele verhuis misschien nog eens zo gek nog niet.

Wordt vervolgd

22:04 Gepost door Tientjuh | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Het is niet dat er niets gebeurt

Het is meer dat ik er de tijd niet voor neem om het op te schrijven. Maar ooit moet het er eens van komen en vandaag is zo een ooit. Ik ga mij er wel gemakkelijk an af maken, want op dit niet al te katholieke uur voor iemand die vroeg uit zijn bed moet (wil) kan ik mij geen urenlang geworstel met fotootjes invoegen permitteren.

En rekening houdend met de kuren van de Skynetblogs (of is het de schuld van mijn computer? van mij?) zal ik de tekst ook kort houden, dan kan ik hem onthouden en opnieuw typen als het posten (weer eens) misgaat. En nu ik toch aan het zagen ben: ik ben die reclames en popups bij de Skynetblogs ook serieus beu aan het worden. Ik heb mij zelfs al (bijna) laten overhalen om het bij een andere blogboer te gaan proberen. Maar vrees niet: ik houd u op de hoogte.

Waar waren we gebleven? Ahja, dat het kort moet blijven. En gemakkelijk. De nieuwtjes op een rij. Het restaurant is af. De keuken bijna. Dat heeft er ons echter niet van weerhouden al menig hongerige te voeden en dorstige te laven. Naar tevredenheid mochten we zelfs vernemen. Wat weer leidde tot nog meer tevredenheid, bij ons dan dit keer. Contentement alom.

Voor een Making of...Het Restaurant: Klik hier of op de foto.

restaurant

En aangezien een beetje restaurant toch een mooi terras behoeft, heeft mijn held zich samen met nog twee andere helden weer eens in het zweet gewerkt. Hun fratsen ziet u hier: (Klik op de foto voor het hele verhaal.)

terras

Voila. En nu ga ik naar bed. En ik ga niet eens eerst uitzoeken hoe het komt dat mijn beeld opeens zo breed staat. Ik ga naar bed en wel nu.

(voordat ik dit hele stukje dan maar opnieuw gepost heb, wegens werkelijk al te breed beeld stond er deze reactie ook nog bij...)

 

... here we come!

Nog zes nachtjes slapen en we komen genieten.

En dat ziet er geweldig uit dat terras.
Als het weer nu nog een beetje meewil...

Tot dan!

 

Gepost door "Kaajee"

 

 

21-10-2008

 

Escargot...

22:00 Gepost door Tientjuh | Permalink | Commentaren (3) | Tags: camping, terras, helpende handen |  Facebook |

De eerste...

Het rijtje is compleet. Ik zet ze voor u op een rijtje, in chronologische volgorde. Klik op de foto voor de grotere versie.

Wij vonden het wel grappig dat de caravan als laatste kwam. Maar hij werd dan ook getrokken door een bijzonder mooie auto!

De eerste gasten in onze stacaravans "Kampeervilla"

decoration


De eerste tent

decoration


De eerste camper

decoration


De eerste vouwwagen


decoration


En tenslotte, de eerste caravan

decoration

 

 

 

00:07 Gepost door Tientjuh | Permalink | Commentaren (1) | Tags: camping, gasten |  Facebook |

26-09-08

Start to run podcast (alweer!) verdwenen

Ik weet het, ik ben er laat mee. Ik ben dan ook een laatbloeier. Maar ook heb ik eraan moeten geloven. Het ergste is: ik vind het nog leuk ook.

Ik ben begonnen met Start to run. Omdat ik eerst nog dacht dat ik het misschien niet vol zou houden, heb ik het er nog niet over gehad, maar aangezien ik nu al aan les 19 toe ben, durf ik wel uit de kast te komen. Ik ga lopen, drie keer in de week. Eén keer heb ik een week overgeslagen, maar toen was ik verkouden en had ik geen lucht genoeg. Maar voor de rest: keurig volgens schema, alle lessen volgehouden tot hiertoe. Eén van onze gasten (zij loopt de halve marathon, voor mij een beetje te veel van het goede, maar sjapoo!) heeft mij zelfs al goesting doen krijgen in de tweede serie: van 5 tot 10 km. Lopen met Evy rulezzz. En ze is zo fier op mij, Evy! Lachen Tenminste, dat zei ze laatst toch nog.

Maar nu komt het. Evy heeft mij laten zitten. Zomaar, zonder boe of ba. Start to run is gestopt. Stop to run. Net nu het zo leuk begon te worden. Evy, where are you? De podcast is offline gehaald en dat is blijkbaar niet de eerste keer. Vorig jaar rond deze tijd gebeurde hetzelfde, lees ik hier en daar. Maar toen kon je via Itunes nog downloaden, dus no problemo. Maar nu is het daar dus ook afgehaald? Waddismedanuweervooriets? Ik struin het hele interwebs af, maar ze is weg, verdwenen, partie, verschwunden, gone!

Gelukkig heb ik de lessen van deel 1 al allemaal gedownload, maar van deel 2 helaas nog niet. Kan iemand mij die eventueel bezorgen? Heeft iemand ze nog op zijn pc staan of weet je waar ik ze kan vinden? Tell me. Voor één keer in mijn leven dat ik er een gedacht van maak om eens aan mijn conditie te werken. Je zult het altijd zien.

 

10:57 Gepost door Tientjuh | Permalink | Commentaren (21) | Tags: wel en wee, start to run |  Facebook |

13-09-08

Huisdieren...misverstand?

Dit berichtje komt er eigenlijk naar aanleiding van de reactie van Inge op mijn vorige post, maar ik krijg er vaker vragen of opmerkingen over. En omdat misverstanden er zijn om de wereld uitgeholpen te worden...

Huisdieren zijn op camping l'Escargot wel degelijk welkom. Honden, poezen, cavia's of fretjes, zolang ze aan de leiband gehouden worden en uitgelaten worden buiten de camping, zien wij ze even graag komen als hun tweevoetige baasjes. Mac, onze eigen hond, heeft niets liever en heeft op deze manier al een heleboel nieuwe vriendjes en vriendinnetjes gemaakt die hij met plezier mee uit neemt op zijn dagelijkse wandelingen. Dus als u met uw eigen tent, caravan of mobilhome komt, neem Blackie, Minoes of Prutske dan zeker mee.   

Alleen voor de stacaravans, door sommige van onze klanten al omgedoopt tot kampeervilla's, gelden andere regels. Omdat we deze in de perfecte staat waarin ze nu verkeren willen houden, hebben we ervoor gekozen ze huisdier en rookvrij te houden. Zo zijn en blijven ze bovendien ook erg aangenaam voor nietrokers en mensen met een allergie.  

Huisdieren in verhuuraccomodatie, het is een hekel punt, ik weet het, wij lopen er zelf ook geregeld tegenaan. Ik vind het persoonlijk vaak begrijpelijk. Nu hebben wij een hond met kort haar en als wij ergens naartoe gaan, hebben wij zo ongeveer meer dekentjes en ligkussens mee voor Mac dan kleren voor onszelf, ter voorkoming van vlekken en haren die zouden kunnen achterblijven. Maar doet iedereen dat? Daar heb ik geen gedacht van. En dan nog. 

Als het mooi weer is, dan valt dat allemaal misschien nogal mee, maar als ik mij probeer voor te stellen hoe een stacaravan er uit zou zien na een regenachtig weekend met een Benner Senner... Visualiseer en u begrijpt waar ik naartoe wil.     

En als u mij nu toestaat, dan ga ik met Mac een wandelingske gaan doen. Het is eens gestopt met regenen namelijk.

15:04 Gepost door Tientjuh | Permalink | Commentaren (0) | Tags: camping, mac, huisdieren, stacaravans |  Facebook |

11-09-08

Ik kan u geruststellen

Voor iedereen die begaan was en is met ons sanitair en de staat waarin de kampeerders het zouden achterlaten, heb ik een tussentijdse dienstmededeling:

Ge moogt op uw twee oren slapen. Zo proper dat de mensen dat achterlaten, ge hebt daar geen gedacht van. Niet normaal. Soms heb ik de indruk dat het nog properder is nádat ze gedoucht hebben. Of dat ze gewoon helemáál niet douchen. Anywayzzz: ik vind dat wijs. Respect en al.

Die kamperende gasten van ons: you guys rule!

En dan nog iets anders: in de categorie multinationaliteit kunnen we nog eentje bijschrijven op ons lijstje. We hebben nen Amerikaander gehad! Op de velo door Europa. En nu gij Lance!

00:00 Gepost door Tientjuh in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: camping, sanitair, kampeerders |  Facebook |

02-09-08

Internationale bedoening

We zijn nu zo een maandje of twee open, eerst waren alleen de stacaravans te huren en sedert het sanitair helemaal klaar is (een dikke twee weken) ook volop de staanplaatsen. En we staan er van te kijken hoeveel verschillende nationaliteiten we hier al op bezoek gekregen hebben. West-Vlamingen, Oost-Vlamingen, Antwerpenaars, wat een variatie! Nee serieus, in die paar weken hebben we op de camping al gasten gehad uit: België (natuurlijk), Nederland (nog veel natuurlijker, hier in de Ardennen), Luxemburg, Frankrijk, Duitsland, maar bijvoorbeeld ook uit Italië en Israël. En dit weekend, voor de Formule 1 in Spa - hét weekend van het jaar hier - komen er ook nog Engelsen en Zwitsers om bij te schrijven op onze cv.

Trouwens, nog over die F1 in Spa: we hebben nog 1 stacaravan vrij voor dat weekend, dus wie nog een slaapplaats zoekt: tis ier dadde moet zijn!

 

 

10:34 Gepost door Tientjuh | Permalink | Commentaren (1) | Tags: camping, gasten, f1 spa |  Facebook |

01-09-08

Bij nacht en ontij

Ook dan zijn we in de weer. Deze keer om onze wegwijzers te gaan plaatsen. Op alle belangrijkste kruispunten en invalswegen van Theux staan ze te blinken, vanaf nu. En dat blinken maag je gerust letterlijk nemen.

bordjes

Daar horen natuurlijk een paar actiefoto's bij Lachen.


bordjes zetten 1

De eerste ging een beetje stroef, maar daarna ging het vlotjes.


En zo weet iedereen vanaf nu naar welke bordjes ze moeten zoeken!


bordjes zetten 2

18:18 Gepost door Tientjuh | Permalink | Commentaren (1) | Tags: camping, bordjes |  Facebook |

Synchroniciteit ?

Zo raar, hoe sommige gebeurtenissen blijkbaar altijd samen moeten vallen. Gelijktijdigheid van dingen en gebeurtenissen. Hm.
Rijdt er een vrachtwagen tegen een brugpijler, kan je er zeker van zijn dat dat in diezelfde week nog eens gebeurt. Vrachtwagen rijdt in op file, de dag erna: juist. Het ging net zo met - hoe tragisch ook - die kindjes die in een veel te warme auto waren blijven zitten. En zo zullen er nog wel voorbeelden zijn.
Vandaag was ook weer zo'n dag. Het was gelukkig een stuk minder erg, maar toch minstens even opvallend. In de verkeersinformatiestukjes werd er precies alleen maar melding gemaakt van obstakels op de weg. Verloren ladingen. Dingen die niet op de snelweg thuishoren, zullen we zeggen. Ik herinner mij: een bundel paaltjes. Een stuk hout. Een schokdemper (of was het een bumper...?). En ik ben er ongetwijfeld nog een paar vergeten. Raar ding, die synchroniciteit.

18:06 Gepost door Tientjuh | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

15-08-08

Foto's sanitair

Het sanitair is klaar. En dan hebben jullie fotoos verdiend, n'est-ce pas?

Dus kom maar op met die tent of caravan! Er wordt trouwens goed weer voorspeld voor dit weekend hier, reden te meer om eens te komen kijken... En voor nog meer fotoos, kijk hier.

badkamer

gang sanitair

wastafel

wc detail

12:55 Gepost door Tientjuh | Permalink | Commentaren (8) | Tags: camping, sanitair |  Facebook |

25-07-08

Tientjuh on air

Voor de mensen die het gemist hebben, is er gelukkig nog internetradio.

(Als je nog eens mijn fantastisch zwoele stem wil horen - en die van Thomas - klik dan hier voor een vertellingske over onze camping en hier voor een verslag van onze wandeling door de charmille. Love the muziek die hij hieronder heeft gezet trouwens. Als je dan toch bezig bent, ga dan ook eens kijken op Thomas zijn blog voor zijn verhaal over zijn bezoek aan ons. Met foto's en al.)

Update : geen idee hoe het komt, maar doorklikken naar de audiofragmenten lukt niet. Ga dus direct naar Thomas zijn blog en daar kan je de reportages wél goed beluisteren.

En alsof dat nog niet genoeg is: Lien gaf mij vandaag een Award! Ik heb mijn hoofd al gebroken over de obligate bedankspeech, maar aangezien ik niet van plan ben om god te bedanken en al, laat ik misschien maar best die hele speech achterwege.

award

Nu is in blogland niets zoals elders in dit universum, dus als je een award krijgt, mag je er direct ook nog eens zeven uitdelen, de generositeit van bloggolonië is legendarisch. Bij deze:

Coltrui kan wat mij betreft niet genoeg awards krijgen. Ik ben een gretige lurker van zijn verhalen en ik ben voorwaar niet de enige. Ik kan verschrikkelijk jaloers zijn op mensen die grappig zijn, écht grappig. Lachen met alles en iedereen. En met uw eigen. Dit is er zo één.

Vleervlinder staat ook op mijn bloglines. Ik lees haar graag, ze is komiek. En ze maakt geestige foto's. En ze koopt wijze tweedehandskleren. Ook hier lurk ik eigenlijk alleen maar, zij het met veel plezier.

Marie is een blog die over Marie gaat, maar geschreven wordt door haar mama, Veronique. Marie is als eenjarige vanuit China bij Daniel & Veronique, twee fantastische mensen, komen wonen en kort daarna bleek dat ze leukemie had. Ze vecht nu al een paar jaar tegen haar ziekte en Veronique brengt op een hele positieve manier verslag van hun leven sindsdien. In het frans.

Het radiofonisch instituut wegens en omdat hij zo schoone portretjes maakt. En grappig is, ook al. Ne wijze mens, damme zeggen.

A-woman volg ik al sinds het begin der tijden. Reden genoeg voor een award me dunkt.

Jenni, ook alweer wegens grappig. Dat een mens met drie kinderen er bovendien in slaagt grappig te blijven, komt mij, kinderloze mens, zelfs wonderbaarlijk voor.

Jutblogt, de enige collectieve blog in het lijstje. En het is een keer geen stadsblog.

De reglementen :
1. De winnaar mag het logo plaatsen.
2. Plaats een link naar degene van wie je de Award hebt gekregen.
3. Stuur de Award naar tenminste 7 andere bloggers, die door hun actualiteit, thema’s en designs opvallen.
4. Zet de links van deze sites op je blog.
5. Laat een berichtje achter op de betreffende site.

Voilà. Tijd voor een ijsje zeg ik.

18:41 Gepost door Tientjuh | Permalink | Commentaren (3) | Tags: wel en wee, award, radio 2, zwerfroute |  Facebook |

Radiostilte wordt (letterlijk!) doorbroken

Dat het hier al een tijdje stil is. Kweetut. Maar daar komt vandaag dus verandering in.

Stem vanmiddag tussen 12 en 13 uur met zijn allen af op Radio 2 Oost-Vlaanderen en luister. Drie keer raden over wie de reportage in Zwerfroute gaat vandaag.  

Voor zij die geen Radio 2 kunnen ontvangen, hier kan je ook doorklikken om live  te luisteren.

09:38 Gepost door Tientjuh in Actualiteit | Permalink | Commentaren (1) | Tags: wel en wee, radio 2, zwerfroute |  Facebook |

03-07-08

Picturijnenman en co.

 

Het was niet alleen schoon weer de voorbije dagen, het volk moest niet onderdoen. Als gevolg duikt l'Escargot hier en daar en daar in blogland op.

En ook The Picturijnenman was here met zijn bende en al.

U was weer geweldig, wij hebben genoten en wij hopen van u hetzelfde.

13:49 Gepost door Tientjuh | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

17-06-08

Operatie stacaravan (met vertraging)

Het had heel wat voeten in de aarde om onze stacaravans/chalets op hun plaats te krijgen, maar het ging goed. Een kort beeldverslag:

chalet op komst


Kijk! Daar zijn ze! Alletwee! Op één camion!

chalet op komst 2

Langs bergen en dalen tot in de smalle straatjes van Jevoumont.

nipte situatie

Smalle straatjes zei ik. Een nipte situatie. De mannen van de convoie exceptionnel zijn kunstenaars.

klaar

Zo. Klaar. En dat dan twee keer.

13:44 Gepost door Tientjuh in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) | Tags: stacaravans, o hara, verhuur, chalet |  Facebook |

10-06-08

Testing testing... The online slak

De voorlopige website is online! www.lescargot.be is the name. Allen daarheen. Suggesties voor verbetering zijn welkom want zoals ik zei, het is een voorlópige website, zelf gemaakt en al. Ik heb alleen gemerkt dat ze nog niet te vinden is via Google, toch niet onbelangrijk leek mij zo. Misschien dat iemand van jullie weet hoe ik dat zo even snel kan oplossen?

Update: het is gelukt, er was nog iets met bevestiging van eigenaar en verificatie en al. Maar nu is de kamperende slak dus opgenomen in de index van Google en kan het stijgen in de lijst beginnen Lachend. En nu ik hier toch ben nog een kleine oproep: iedereen duimen voor goed weer vanaf 28 juni!

12:17 Gepost door Tientjuh | Permalink | Commentaren (2) | Tags: website |  Facebook |

05-06-08

Zo vliegen

dat de tijd doet. Ik kom niet meer aan deftige artikeltjes schrijven toe, noch aan reageren elders. Ik kom nog niet eens toe aan alles wat ik gedaan zou willen hebben. Elke dag is het elf uur 's avonds voor ik er erg in heb.

En elke dag stel ik dingen weer tot morgen uit. Of tot 's nachts. De website op punt zetten. Dat doe ik morgennacht wel. Foto's op mijn computer zetten en online zetten. Dat doe ik ook al morgennacht wel. Maar het komt er niet van. Ook nu niet, in die 2 minuten dat ik hier rap even laat weten dat de stacaravans/chaletjes goed zijn aangekomen en ze zien er fantastisch uit! FANTASTISCH ZEG IK U! En ik zeg u dan ook onmiddellijk maar dat foto's later volgen. Een dezer nachten.

 

10:22 Gepost door Tientjuh | Permalink | Commentaren (1) | Tags: caravans, camping |  Facebook |

04-06-08

En wat hebben wij geleerd vandaag (en gisteren)?

- Dat een 10 minuten durend regen- en hagelbombardement in juni niet geapprecieerd wordt door jonge kropjes sla, om maar te zwijgen van de bloemen in de border.

- Dat diezelfde regen- en hagelovervloed de perfecte gelegenheid is om te afwateringsroosters op het terras te testen. Ze doen het. Geen water binnen. Buiten daarentegen...

- Dat fransmannen soms te vroeg zijn. Te vroeg. Een halve dag te vroeg. Niets franse slag. Er zijn geen zekerheden meer. Maar het is wel goed nieuws. Onze stacaravans zijn dus aangekomen, morgen worden ze op de plek gezet. Foto's volgen. Ahja!

 

00:34 Gepost door Tientjuh | Permalink | Commentaren (1) | Tags: camping, het weer, stacaravans |  Facebook |

17-05-08

Genezen!

Hij is er weer door, mijn mannetje! En hij laat geen gelegenheid onbenut om zijn nickname "Snellen Eddie" alle eer aan te doen. Met andere woorden: we zijn weer goed op dreef. En dat het nodig is. Ik weet het. Nog 6 weken. Zwijgt. Creepy.

Ondertussen lopen de reserveringen vlotjes binnen. Loving it. En allemaal schoon volk. Maar er is nog plaats, er kunnen er nog meer bij. Hou u niet in, vooral niet.

Op de lijst van gedane zaken kunnen bijgeschreven worden: Het oude gebouw is geschilderd. Wit met een grijze boord. Net een vlaams boerderijtje volgens de buurvrouw-met-de-helpende-handen. En het was er niet eens om gedaan.

Het natuurstenen muurtje dat nog opgetrokken moest worden is gebouwd met dank aan de meneer uit Sprimont die zijn kelder uitgroef en er 3 kubieke meter natuursteen tegenkwam en dat met gulle hand aan ons schonk, voor nop. Dat we het zelf eigenhandig moesten gaan halen (11 ritjes heen en terug, inclusief opladen en lossen, het is dat het naast de deur is) namen we er dan maar bij. Ik zei bijna: dat namen we er gráág bij, maar dat zou er over zijn.

De douche-en wastafelcabines staan. Morgen gaan we weer eens wat tegelen. En wat doet u zoal op een verloren zondag?

Er zijn honderden bloemen gezaaid en geplant. Bloem-en plantenbakken zijn gevuld en neergezet of opgehangen. Er is een dubbele lading vaste planten bijgekomen, ook al gekregen, van de zus van de buurvrouw-met-de-helpende-handen. In ruil voor een knipbeurt. Ik laat het volledig aan uw verbeelding over wie nu eigenlijk wel vaart bij deze transaktie.

De speeltuin is omzoomd door een ligusterhaag(je). Een babyligusterhaagje, that is. Maar zoals dat met haagjes gaat, je zult het zien: kleine haagjes worden groot. En als het zo blijft regenen (wat niet gaat gebeuren, maar bon, áls) heel snel zelfs.

De moestuin begint langzaam maar zeker (maar zeker langzaam) te ontstaan. Met andere woorden: het schiet er een beetje bij in. Maar de peultjes komen alleszins al bovengronds piepen, de aardbeien zijn goed op weg, net als de frambozen. De gezaaide sla kan binnenkort naar buiten, net als de courgette, de bieslook, de peterselie, waterkers en boontjes. En wat ik nog aan stekjes tegenkom natuurlijk.

En de bomen, die doen wat ze elk jaar doen. Je zou het bijna gewoon gaan vinden, maar dat is het natuurlijk niet. Op een week of twee veranderen ze van geraamtes, een zootje dode takken als je niet beter weet, tot prachtige groene bladermassa's. Fantastisch. 
De hagen hebben duidelijk deugd gehad van de veelvuldige snoeibeurten van de voorbije 2 haar en zijn dik en gevuld. Het gras verkeert in topconditie. Het begint er op te trekken.

En als ik weer eens 10 minuten tijd heb en dat blijkt toevallig overdag te zijn, zal ik weer eens wat foto's maken van al dat gedane. Speciaal voor u en met veel plezier. Zonder dank. Toedeloe.

Wat hierboven te lezen staat, is een reproductie van wat er eerst stond. Maar een of andere internetghost vond het zeker niet goed genoeg en dus werd het niet geplubliceerd en het was ook zo zoef weg. Wijs. U boft dat ik een goed geheugen heb. En snel kan typen. En perse dit bericht wilde posten.  

06-05-08

Gezondheidsperikelen

Als het hier stil is, is dat meestal omdat we dan druk aan het werk zijn. De voorbije week was (helaas) anders. Mijn stoere sterke ramboman, mijn (ver)bouwkoning, mijn heldhaftige lief was geveld door een verschrikkelijke infectie. Een kaakspierinfectie. Nooit van gehoord, zegt u? Wees blij. Het is een gruwelijk iets om te hebben. Helse pijnen, slapeloze nachten (letterlijk), je mond geen millimeter kunnen opendoen en dus niet kunnen eten (terwijl hij toch al geen gram vet heeft!), hij heeft het zwaar te verduren gekregen. Gelukkig (!) mist hij een kies, zo kon hij tenminste daarlangs de pijnstillers en antibiotica naar binnen wringen. En voor de rest was het al soep, pudding, yoghurt en fruitpap dat de klok sloeg. En afzien. Veel afzien.

De boosdoener was een misplaatste (letterlijk én figuurlijk) wijsheidstand. Verstandskies zeggen ze in Nederland. Was, want hij is aan de beterhand, dankzij (bwèèèk) veelvuldige mondspoelingen met warm zoutwater. Nog een paar dagen - waarin ik hem hopelijk weer een beetje vetgemest krijg - en dan kan hij er weer voor de volle 100% tegenaan. En tot die tijd doe ik mijn best te doen wat ik kan, al beperkt zich dat vooral tot opruimen, naar het containerpark rijden, perken aanplanten en verpleegster spelen. Ik zal blij zijn als we weer samen kunnen bouwbeulen.

Mac had een betere week. Die kreeg zijn zus met twee van haar pups op bezoek en ik denk dat hij het net zo leuk heeft gevonden als wij. De foto's spreken voor zich.

weimcollage

En dan was er natuurlijk ook het weer. Dat was, is en wordt fantastisch. Nu Ed zijn kaak nog.

 

15:45 Gepost door Tientjuh | Permalink | Commentaren (4) | Tags: camping, wel en wee, mac |  Facebook |

01-05-08

En dit is hem dan, onze speeltuin:

speeltuin

En hij is al getest. En goedbevonden. En dan moet het testspelen door (kleine) kinderen nog komen. Don't ask.

21:00 Gepost door Tientjuh | Permalink | Commentaren (1) | Tags: speeltuin, camping |  Facebook |

26-04-08

Foto-update

Het is hier weeral veel te lang stil laat ik mij vertellen. Daarmee, ik zal jullie eens snel bijpraten door middel van een paar fotootjes. En dan ga ik rap weer voortdoen. Van 't weekend zetten we de speeltuin. Buurvrouw M. De Fantastische heeft voor morgen een troepje mannen opgetrommeld en ik ben de boel een beetje aan het voorbereiden. Pakketjes klaarleggen, vijzen alvast tellen en soort bij soort in volgorde prepareren. Kwestie van morgen geen tijd te verliezen.

En terwijl de mannen de speeltuin gaan opzetten, gaan wij, de vrouwen, verderdoen met de omheining. Vorige week hebben we het grootste gedeelte al gezet, nu nog een klein stukske:

omheining

We hebben de remise (verzamelnaam voor opberghok, atelier, garage grasmaaier en afvalcorner) weer uit de dood laten verrijzen. Het was een betonnen gedrocht dat op instorten stond en nu is het een beschaafd houten schuurtje. Voor en na:

Me and my remise Small Web view

remise

Het hoofdgebouw heeft eindelijk regenpijpen en afwateringsroosters gekregen dus de wirwar van buizen die het overtollige regenwater van het groendak moesten afvoeren behoren tot het verleden. Ook dat ziet er weer wat beschaafder uit. We zijn goed bezig wat beschaving, zou je zeggen.

regenpijpen en afwateringsroosters


En een vriendelijke begroeting van uw gastheer krijgt u er zomaar bij!

Tenslotte gun ik u nog een blik op onze terreinverlichting en nogmaals uw gastheer, tis eigenlijk nogal nen dulle werker! En ik maar fotootjes maken!

verlichtingspaal 1


verlichtingspaal 2

15:48 Gepost door Tientjuh | Permalink | Commentaren (1) | Tags: camping, remise, verlichting, omheining, speeltuin |  Facebook |

06-04-08

Wat ik mij zo allemaal afvraag tijdens het steken van plafonds:

- Waarom maken ze geen hydraulische plateautjes die zo djzzz djzzzz naar omhoog en naar omlaag gaan, helemaal tot op de gewenste hoogte en weer terug, zo gelijk een laadklep van een camion? Maar dan lichtgewicht. En met wieletjes die ingeduwd worden als je er op gaat staan. En niet te duur. Als dat niet te veel gevraagd is natuurlijk. (ter vervanging van het standaard-trapladdertje, ook handig voor in de keuken) Alhoewel, laat toch maar zitten, nu kan ik steppen en werken tegelijk.

- Waarom moeten alle stopcontacten op verlengkabels uitgerust zijn met zo een kinderbeveiliging? Die dingen zijn mega-irritant, ze zijn niet alleen veilig voor al te avontuurlijke kindervingertjes, ook stekkers krijg je er alleen met de grootste moeite in. En ik héb niet eens kinderen!

- Hoeveel vijzen zou ik het voorbije anderhalf jaar eigenlijk al ingedraaid hebben?

- Hoeveel zou ons gebouw eigenlijk al wegen, met al dat materiaal dat we er nu al in verwerkt hebben? (We zijn gestopt met tellen toen het beton gegoten was, toen woog het 222 ton)

Ik bedoel maar, plafonds steken vergt mentaal gezien niet echt veel van een mens. Lichamelijk des te meer. En nu heb ik een massage nodig.

22:19 Gepost door Tientjuh | Permalink | Commentaren (0) | Tags: plafonds |  Facebook |

30-03-08

[Wijvenweek]Inhaalmanoeuvre van een roze playmobil

ww_logo_120x120Neen, ik ga het niet hebben over mijn kwaliteiten als chauffeur, die staan trouwens niet ter discussie. Om het maar eens gezegd te hebben.

Ik moet alleen even snel wat wijvenweek-schade inhalen.

Ten eerste. Kinderen. Nog niet. Blij mee ook, met dat nog niet. Maar dat geeft geen garanties voor het toekomstig beleid (sorry, de zevende dag op de achtergrond, en dan ben ik nogal eens geneigd tot overname van taalgebruik). Ik denk er nog steeds over na. We denken er nog steeds over na, moet ik zeggen. En als we eruit zijn, ben ik er niet zeker van dat ik dat dan aan jullie neus ga hangen. We zien wel.

Ten tweede. Wat mannen niet begrijpen. Goh, er zijn zoveel dingen. Een paar voorbeelden? Waarom niet. Lekker veralgemenen? Bah ja. Voor één keer. Het is de schuld van de wijvenweek. Ha. En ik ben niet eens te beroerd om bij elke onbegrepen situatie wat opheldering te bieden.
In het kader van de veralgemening staat "we" vanaf hier voor wijvekes en "ze" voor de mannekes. Logisch.

Ze begrijpen er dus niets van als:
*we zeggen dat we niets hebben om aan te doen.
Nee, wij zijn overnight niet blind geworden noch proberen we u te doen geloven dat onze kleerkast bij toverslag compleet leeggehaald is. Wij zien die kleren ook wel hangen, alleen: er hangt niets tussen dat past bij de gemoedstoestand waarin we ons bevinden. En we hebben veeeeeeel gemoedstoestanden!
*we het ambetant vinden dat ze direct met oplossingen aankomen als wij met een probleem(pje) aan komen zetten.
Waarom zou je over iets beginnen als je het niet op kan lossen? Mannenlogica. Bij ons werkt dat anders. Laat ons ons hart luchten en geef ons bij voorkeur gewoon gelijk, het leven is niet eerlijk en ja het is waar, het kan soms lastig zijn. En als we uitgezaagd zijn, open dan uw armen en zeg: Alé, kom eens hier. U zal zien, ze zal het appreciëren. En het levert u punten op.
*ze lucht krijgen van ons "puntensysteem" Ja, geef maar toe, we zijn allemaal lopende scoreborden. Allemaal.
Als dit voor het eerst is dat je hoort over dit systeem, kan ik me voorstellen dat het een schok is, manneke. Bij elke foute opmerking, vergeten belangrijke datum of negeren van onze never ending behoefte aan bevestiging worden strafpunten uitgedeeld. Soms veel, soms weinig. En het geheugen van een vrouw reikt ver. Maar er is ook goed nieuws. Je kunt ook punten verdienen, alleen dat werkt een beetje anders. Een reis naar een of ander paradijselijk eiland levert niet noodzakelijk meer punten op dan een "amai, uw haar ruikt zo lekker!" of een etentje in haar favoriete restaurant. Groter is dus niet noodzakelijk beter. (!)
*we de bitch uithangen. (Wij? Ja wij! Je weet wel, die momenten die genkenmerkt worden door een overmatig gebruik van de woorden "altijd", "nooit", "iedereen", "niemand" "nergens", "overal", etc. Nog niet duidelijk? Een paar voorbeeldjes doen altijd wonderen. "Het is hier altijd hetzelfde. Gij doet nooit niets!" of "Niemand begrijpt mij, het is nooit goed!".
Beste manneke. Het heeft niets met u te maken. Ik heb dan ook maar één advies: Nooit tegen in aan! Het heeft namelijk geen zin, je gaat het alleen maar erger maken en dat gaat u punten kosten. We zitten in de onredelijke "mode" en daar ga jij ons niet uithalen. Meestal volstaat een dag wachten, soms twee. Maar het gaat vanzelf weer over. En dan is ze weer zichzelf. No panic.  

En dat is genoeg veralgemening voor één dag. En als ik nog inspiratie en tijd mocht vinden voordat het middernacht is, dan komt er nog een stukje, zoniet wil ik nu nog even zeggen dat ik het een fantastisch initiatief vond, deze wijvenweek. Persoonlijk kon ik er - in tegenstelling tot sommigen - wel de humor van inzien, van de naam. Zou het misschien kunnen dat het woord wijf op zich wel grappig is, maar dat de klank bepaald wordt door de persoon die het uitspreekt en de adjectieven die eraan toegevoegd worden. Als mijn beste vriendin mij zegt dat ik een zot wijf ben, vind ik dat dik ok. Heel anders zou ik het vinden als één van mijn buren mij zou zeggen dat ik een stom wijf ben. Om maar een voorbeeld te geven. Ik bespeurde geen denigrerende klanken noch lelijke adjectieven in de bedoelingen van de initiatiefneemsters. Maar als je dat wil, kan je overal aanstoot aan nemen natuurlijk. Ik vind het bijvoorbeeld erg vernederend voorgesteld te worden als een roze playmobil. Maar wie ben ik. 
Gewoon een meisje met een wijvenblog die er veel plezier aan heeft beleefd. Aan het schrijven zowel als aan het lezen. Bedankt aan de 'bedenkers' Lilith en i.. Het was wij(f)s.

 

14:38 Gepost door Tientjuh | Permalink | Commentaren (0) | Tags: wijvenweek |  Facebook |

28-03-08

[wijvenweek] Huishouden

ww_logo_120x120Onderwerp van gisteren gemist. Tis te zeggen. Ik was aan het opruimen/Dust Bunnies vangen/kuisen/ramen lappen/wassen/strijken. Kortom: I'm a domestic goddess.

En als je die niet gelooft, vertel ik straks wel een ander.

09:52 Gepost door Tientjuh | Permalink | Commentaren (1) | Tags: wijvenweek |  Facebook |

26-03-08

[wijvenweek] Mannen

ww_logo_120x120Nen Ollander. Sinds ik nog een klein Tientjuh was, was dat mijn ideale man. Iconen uit mijn kindertijd - denk Willem Ruis, Ome Willem en consoorten, yep, I'm that old - zullen daar wellicht aan bijgedragen hebben, en mijn besluit stond vast: Nen Ollander it will be. Tegen wil en dank. En dik tegen de goesting van de familie.

Ik heb het nochtans geprobeerd met een paar Belgen, daar heeft het niet aan gelegen.  Misschien dat ik dacht: je weet het niet, probeer toch eerst maar. Het werd nooit wat. En toen ik - op 4000 km van thuis! - de man tegenkwam van wie ik dacht: "gij moogt blijven" bleek het toch nen Ollander te zijn.  Juij! De eerste vraag die mij dan ook gesteld werd toen ik thuiskwam met het heuglijke nieuws: "Ik ga samenwonen" was: "'t Is toch genen Ollander hé!" Alé, dat was eigenlijk de tweede vraag, de eerste was: "Ahja? Hebde gij ne vriend dan?" Het begin van dit sprookje is alweer 17 jaar geleden, het heeft al bijna er-was-eens-allures, ik word oud amai. Of ik ben gewoon jong begonnen, 't zal dat wel zijn.  

Pas op, ik had ook gerust van mijn Ollander-eis af willen stappen, ik ben flexibel, maar dan alleen voor iemand als Johnny Depp. Nothing less. En ik ben niet de enige. Ik heb er op de lijst zo nog een paar gespot.

22:07 Gepost door Tientjuh | Permalink | Commentaren (0) | Tags: wijvenweek |  Facebook |

25-03-08

[wijvenweek] Shoppen

Hm. Shoppen. Gek genoeg denk ik daarbij alleen aan funshoppen. Rondstruinen, kijken, vergelijken, koffie drinken, mensen kijken, nog meer rondkijken, twijfelen, tenslotte beslissen en content zijn van de 'oogst'. 
Dagelijkse dingen kopen zoals eten, drinken, kuisgerief of bouwmaterialen (ja, ik weet het!), dat valt meer onder het kopje boodschappen doen, vind ik. Zoals tegels bijvoorbeeld, of wc-potten voor het sanitair. Of betonijzer. Of graszaad. Om maar iets te noemen. En daar gaat het nu dus niet over.  

Hm. Shoppen. Ik kon het goed. Ik deed het graag. (Let op de verleden tijd!) Ik spendeerde er best ook veel tijd aan, getuige mijn toenmalige kleerkast en andere kasten vol 'gerief'. Ik was met momenten de regerend kampioene "zoveel mogelijk wijs gerief voor zo weinig mogelijk geld". Duurder is niet altijd beter. Niet altijd. Ik genoot er ook altijd geweldig van als ik een nog-nooit-gezien-praktisch-dingske had gevonden. En ik kocht zelden dingen die ik niet nodig had. Ik heb namelijk nogal veel nodig soms.

Hm. Shoppen. Het ligt met vlagen. Het ene jaar koop ik 50 boeken en evenveel cd's, het andere jaar geen. Het ene seizoen 15 kleedjes en dan een hele tijd geen. Een beetje alles of niets eigenlijk. Het hangt allemaal een beetje af van mijn financiële situatie van het moment. Ik ben namelijk niet zo een spaarder, al is dat misschien meer iets voor een volgend thema. En ik kan ook niet doseren, dus óf ik ga ervoor, maar dan ook volledig, helemaal, all the way, óf het hoeft niet zo nodig. En dan ga ik ook de stad niet in. Hoe minder ik zie, hoe beter dan. Kwestie van de kat niet bij de melk te zetten.

Hm. Shoppen. Van al dat gepraat erover krijg ik precies weer goesting.´'t Is goed. Ik zwijg al.

15:58 Gepost door Tientjuh | Permalink | Commentaren (0) | Tags: wijvenweek |  Facebook |

[wijvenweek] Mijn wijflijf

Het is wijvenweek in blogland en dat wilde ik nu eens niet aan mij voorbij laten gaan. Want met al dat stoer bouwgedoe valt het misschien niet altijd op, maar ik ben ook een meiske, hé! Voor de verandering ga ik het nu dus eens niet alleen hebben over beton gieten, muurtjes tegelen of stroomkabels leggen. Voor de verandering ga ik eens uitweiden over mezelf en de bijbehorende wijvendingetjes. En ik ben niet alleen. Voor een uitgebreide lijst van andere wijvenschrijfsels, kijk hier.

De wijvenweek werkt met themadagen. Kwestie van de inspiratie een handje te helpen, dat vind ik wel wijs. Dag één is het onderwerp 'Mijn wijflijf'. Ik ben dan misschien een dag overtijd, maar dat maakt niet uit, dat is mijn lijf ook wel eens en altijd zonder erg.

ww_banner_500x150

 

Mijn wijflijf dus. Dat wordt sinds jaar en dag - lees: vooral het voorbije anderhalf jaar - voor mannenwerk gebezigd. Er zijn periodes geweest dat ik dagelijks meer tijd besteedde aan tutten en opmaken en kleren uitzoeken, aantrekken, terug-in-de-kast-gooien en iets anders proberen dan aan pakweg het eten klaarmaken, maar terwijl ik dit opschrijf lijkt dat zover weg dat het over een vorig leven gaat. Let wel, ik ben nooit vies geweest van wat oppervlakkig doe-het-zelven. Schilderen, lampje in- dan wel uitdraaien, een kadertje ophangen, tapis-plein leggen, no problemo. Daar had ik nooit iemand voor nodig. Maar het hard labeur waar ik mijn lijf tegenwoordig mee vermoei heeft met dat geklus nog maar weinig te maken. Met alle gevolgen van dien. Eeltige handen met te korte nagels. Zere rug (ook al doe ik mijn best om 'goed' te tillen). Vermoeide spieren en pijnlijke gewrichten, zoals daar zijn doorzakkende enkels (al is dat een kwestie van gevoel, aan de buitenkant zie je daar niets van) en krakende knieën. Brede voeten van het dragen van veiligheidsschoenen in plaats van te strak zittende maar o zo mooie laarzen met hoge hakken.

Maar het is niet allemaal kommer en kwel. Ik kreeg ook sterke armen die mij dan weer van dienst zijn bij het op de dierenartstafel zetten van ons lief 35 kg wegende hondje. Brede schouders die doen vermoeden dat ik een fervent hobbyzwemmer ben. Het afbeulen van mijn lijf doet me ook beter begrijpen waarom er zo weinig vrouwen in de bouw werken. Het zorgt ervoor dat ik nog meer dan vroeger kan genieten van een warm bad. Het doet gewoon meer deugd en ik heb het gevoel dat ik het meer verdiend heb.

Het voornaamste voordeel zit misschien wel hierin: áls ik er dan eens echt de moeite voor neem en me met alle toeters en bellen optut, dan is het voor-en-na-effect veel spectaculairder!

En als het wijvenweek is en ik moet over mijn lijf vertellen, hoef ik het tenminste niet te hebben over mijn krullen die mij al meer dan een half leven op mijn zenuwen werken, over die kilo's die er de laatste jaren bijkwamen zonder aanwijsbare reden (mijn dokter: ja mevrouw, vanaf 35 jaar kan er nogal wat veranderen in een vrouwenlichaam, dan hoor je niet echt meer bij de categorie jonge vrouwen. .... EXCUSEER !?), over mijn gekrulde tenen, mijn koude handen/voeten/neus, mijn te lange armen en benen waardoor mouwen en broekspijpen altijd te kort zijn en mijn te korte bovenlijf waardoor body's nooit aan mij besteed waren (het kruis van die dingen bevindt zich bij mij meestal ter hoogte van mijn knieën).

Dan blijft dat geweeklaag u tenminste bespaard.

09:50 Gepost door Tientjuh | Permalink | Commentaren (1) | Tags: wijvenweek |  Facebook |

13-03-08

Aan de beterhand

Het harig kind is weer thuis, wij zijn weer content. Gisteren was zwaarder dan ik me had voorgesteld, ik slaagde er maar niet in mijn gedachten te verzetten. Het duurde dan ook een eeuwigheid voor het avond was en we ons kind eindelijk terugkregen. Zonder bepaalde onderdelen wel te verstaan en met een rits in zijn buik. Maar met hetzelfde - nog ietwat versufte - lieve koppie.

macje geopereerd

De operatie is goed verlopen, het heeft alleen wat langer geduurd dan voorzien. De "cyste" bleek geen cyste te zijn maar ontstoken weefsel, en dat gaan we nu behandelen met ontstekingsremmers. Maar hij is terug thuis en dat is het belangrijkste. En wij, wij kunnen weer naar hem kijken hoe hij nog wat ligt bij te komen, hem weer knuffelen, hem tegen ons laten aankruipen en met hem op wandel (en dat is in tegenstelling tot gewoonlijk écht wandelen, traag dus). Het huis is weer zoals we het graag hebben. Mét harig kind op de bank.

 

09:12 Gepost door Tientjuh | Permalink | Commentaren (3) | Tags: mac, wel en wee |  Facebook |

1 2 3 4 5 6 7 8 9 Volgende